Stichting Diwa

Gujranwala is een van de vijf grootste steden in Pakistan. Het heeft een grote gemeenschap van Steenbakkers.

In samenwerking met een locale Partnerorganisatie PSTA (zie Links) in Pakistan heeft Stichting Diwa een programma ontwikkeld om de stenenbakkers in Gujranwala te helpen.

Ons doel is om de positie van deze steenbakkers te versterken en ze een mogelijkheid te bieden om de negatieve spiraal van het werken in de fabriek te doorbreken.

We willen dit doen met de volgende activiteiten;

schoolklas
Het oprichten van vijf basisscholen van ongeveer 35 leerlingen per school in de omgeving van de stenenbakkers. De scholen voorzien in boeken, uniformen en oefenmateriaal. Aan het einde van hun opleiding doen de leerlingen examen en kunnen daarna eventueel verder studeren.

Het overtuigen van de kinderen en hun ouders van het belang van onderwijs en de voordelen van registratie en legalisatie. We doen dit door bijeenkomsten te organiseren bij de stenenbakkers thuis.

Het helpen van de ouders om zichzelf en hun kinderen te legaliseren, zodat ze officiële burgers van Pakistan worden. Hierdoor hebben ze stemrecht en zijn zich meer bewust van hun rechten.

Achtergrondinformatie:

De Steenbakkers in Pakistan zijn erg arm en werken onder mensonterende omstandigheden. De meerderheid van deze stenenbakkers behoren tot minderheden, zoals Christenen, Hindoes, of zijn immigranten.

De stenenbakkers hebben een werk-credietcontract. Dat betekent dat ze een lening zijn aangegaan bij de werkgever, die ze moeten afbetalen. Vaak werken deze mensen tegen gereduceerd loon, totdat de schuld is afbetaald. Omdat de stenenbakkers vaak niet kunnen lezen, schrijven of rekenen, is het voor hen moeilijk om te weten wat ze tekenen en vaak zijn de afspraken ook mondeling gemaakt.

Vaak worden de kinderen van de steenbakkers en vooral de meisjes niet geregistreerd na hun geboorte. Ze hebben daardoor zeer beperkt toegang tot gezondheidszorg, hebben geen recht om te stemmen en kunnen bijvoorbeeld geen rijbewijs halen.

steenbakker
De kinderen van de steenbakkers gaan niet naar school omdat ze de kosten hiervoor niet kunnen veroorloven. Ze helpen hun ouders in het huishouden of in de steenfabriek. Hierdoor ontbreekt het ze aan mogelijkheden om ander werk te vinden en zullen ze hetzelfde leven leiden als hun ouders .